Pełna treść artykułu
Spawanie w osłonie gazu CO2 (spawanie MIG/MAG, powszechnie zwane GMAW) stało się najpowszechniej stosowaną metodą spawania konstrukcji stalowych, maszyn i produkcji blach, dzięki wysokiej wydajności osadzania i prostej obsłudze. Wielu spawaczy wytwarza nierówne ściegi, podcięcia i niepełną penetrację z powodu nieprawidłowego kąta palnika i niewłaściwych technik ruchu w różnych pozycjach spawania. W artykule omówiono ujednolicone zasady działania dotyczące spawania płaskiego, poziomego, pionowego i pod głową, obejmujące formy doczołowe, trójnikowe i zakładkowe.
1 Techniki operacji spawania płaskiego
Spawanie płaskie to najprostsza pozycja ze stabilnym jeziorkiem stopionego materiału i niskim ryzykiem ugięcia, podzielona na płaską spoinę doczołową, spoinę pachwinową typu T i spoinę zakładkową.
1.1 Płaska spoina doczołowa
Trzymaj palnik spawalniczy pod kątem 75°–80° względem powierzchni przedmiotu obrabianego.
W przypadku wąskich szczelin i małych rowków należy stosować spawanie z ruchem prostym w prawo; zastosować spawanie z odchyleniem w lewo o małej amplitudzie w przypadku dużych szczelin i szerokich rowków.
Nie ustawiaj zbyt małego kąta palnika, w przeciwnym razie wyciek gazu osłonowego spowoduje powstawanie porów powietrza wewnątrz spoiny.
W przypadku grubych płyt należy odpowiednio obrócić palnik w poziomie, aby poszerzyć ścieg i unikać wprowadzania drutu w szczelinę montażową.
Przed przejściem zamykającym należy utrzymać ścieg podstawy płasko i 1,5–2,5 mm poniżej powierzchni przedmiotu obrabianego, aby zapewnić idealne formowanie spoiny okrywającej.
1.2 Pozioma spoina pachwinowa jednoprzejściowa typu T
Maksymalna dopuszczalna długość ramienia przy spawaniu jednoprzejściowym wynosi 8 mm; kontrolować prąd spawania poniżej 300A dla niewykwalifikowanych operatorów, standardowy zakres 300–360A.
Tryb długiego łuku: Palnik formuje się pod kątem 35°–50° (optymalnie 45°) z płytą pionową, drut jest skierowany w odległości 1–2 mm od nasady zaokrąglenia na płycie poziomej.
Tryb krótkiego łuku: Ustaw palnik bezpośrednio na przecięciu dwóch płyt, utrzymując około 45° w stosunku do płyty pionowej.
1.3 Wielowarstwowa spoina pachwinowa typu T
Długość nogi 8–12 mm: Wykonaj dwa przejścia. Pierwsza warstwa zużywa większy prąd, zmniejsz kąt pomiędzy palnikiem a płytą pionową, wyceluj drut 2–3 mm od nasady. Druga warstwa wykorzystuje niski prąd z odchyleniem w lewo, aby utworzyć gładką kulkę o równych nogach.
Długość nogi powyżej 12 mm: Użyj trzech lub więcej warstw, dostosuj kąt palnika przy każdym przejściu, aby zapewnić jednolity i równy wygląd spoiny nóg.
1.4 Zgrzewanie zakładkowe
Gdy górna płyta jest cienka, skieruj drut na górną krawędź płyty; gdy górna płyta jest gruba, wyrównaj drut do punktu przecięcia dwóch płytek, aby uniknąć przepalenia cienkiego metalu nieszlachetnego.
2 Techniki spawania poziomego
Stopione jeziorko łatwo spływa w dół podczas spawania poziomego, dlatego w celu kontrolowania kształtu ściegu konieczne jest wykonywanie ruchu posuwisto-zwrotnego.
Dopasuj te same parametry prądu, co przy spawaniu pionowym.
Poruszaj palnikiem tam i z powrotem z małą liniową amplitudą, aby obniżyć temperaturę roztopionego jeziorka i zapobiec uginaniu się metalu oraz podcięciom na górnej krawędzi.
Utrzymuj odstęp 55°–65° pomiędzy palnikiem a płaszczyzną pionową i przechyl palnik o 5°–15° do przodu, wzdłuż kierunku spawania.
Poziome spoiny doczołowe i pachwinowe o grubej płycie muszą być wykonane metodą wielowarstwowego spawania wieloprzejściowego. Rozpocznij spawanie od dolnej warstwy w górę, starając się, aby każda warstwa była płaska. Zmniejszyć objętość wypełniacza i zwiększyć liczbę przejść w miarę akumulacji warstw.
3 Techniki spawania pionowego
Dwa tryby pracy do spawania pionowego w zależności od średnicy drutu i trybu przenoszenia.
Przenoszenie zwarciowe cienkim drutem (mała średnica): Spawaj od góry do dołu, palnik przechyl lekko w dół, utrzymuj łuk przed jeziorkiem stopionego, nieznacznie zwiększ przepływ gazu osłonowego w porównaniu ze spawaniem płaskim. Preferowany jest prosty lub niewielki ruch wahadłowy; unikać dużych wahań na złączach rowkowanych.
Transfer kulisty drutem 1,6 mm: Spawaj od dołu do góry tak samo jak spawanie otulone, zastosuj niższy prąd, aby zapobiec kapaniu stopionego metalu.
Pionowa spoina pachwinowa z wymaganiami dotyczącymi dużych nóg: Odchylenie trójkątne pierwszej warstwy, przerwa 0,5–1 s w trzech wierzchołkach; górne warstwy wykorzystują półksiężyc, aby uzyskać jednolitą szerokość ściegu.
Kąt palnika: 45°–50° do płyty pionowej, pochyl się do przodu o 5°–10° wzdłuż kierunku spawania.
4 Techniki spawania nad głową
Spawanie podwieszone sprawia najwięcej trudności, stopiony metal łatwo opada, dlatego wymagane jest niższe doprowadzenie ciepła i większy przepływ gazu.
Odpowiednio zmniejsz prąd spawania, poruszaj palnikiem w przód i w tył w niewielkim zakresie, aby schłodzić roztopione jeziorko i uniknąć zwisania ściegów.
Zwiększ przepływ gazu osłonowego CO2, aby wzmocnić efekt ochrony przed porami powietrza.
Palnik uformowany pod kątem 40°–45° z płytą pionową, przechylony do przodu o 5°–10° wzdłuż kierunku spawania.
Wielowarstwowa spoina grubowarstwowa od góry: Pierwsza warstwa podobna do spawania jednostronnego; druga i trzecia warstwa poruszają się równomiernie, zatrzymując się na chwilę przy krawędzi rowka, aby wyeliminować podcięcia.
Wniosek
Spawanie płaskie, poziome, pionowe i nad głową mają unikalny kąt palnika, zakres ruchu i standardy parametrów. Ściśle przestrzegać zasad działania specyficznych dla danej pozycji, aby wyeliminować typowe wady, takie jak pory powietrza, podcięcia, niepełna penetracja i nierówna powierzchnia ściegu. Opanowanie umiejętności spawania CO2 we wszystkich pozycjach znacznie poprawia wydajność przetwarzania mieszanych elementów konstrukcyjnych.
Jeśli potrzebujesz tabel parametrów spawania CO2 dopasowanych do pozycji lub rozwiązań do rozwiązywania problemów, skontaktuj się z zespołem technicznym pod adresem heavth.com , gdzie znajdziesz wskazówki dotyczące pełnego procesu spawania.
