مقدمه
طبقه تولید دستخوش یک انقلاب آرام است. برای دههها، روباتهای صنعتی در قفس بودند - با نردهها، پردههای سبک و پروتکلهای ایمنی سختگیرانه از کارگران انسانی جدا شدند. آنها سریع، قدرتمند و خطرناک بودند. اما دسته جدیدی از ماشینها پدید آمدهاند که این الگو را کاملاً تغییر میدهند: روباتهای مشارکتی یا کوباتها..
برخلاف پسرعموهای صنعتی سنتی خود، کوبات ها برای کار در کنار مردم طراحی شده اند، نه در انزوا. آنها سبک تر، کندتر، حسگردارتر و ذاتا ایمن تر هستند. در عصر کمبود نیروی کار، سفارشی سازی انبوه و افزایش فشار بر حاشیه، آنها به یکی از کاربردی ترین ابزارهای اتوماسیون در دسترس برای تولیدکنندگان در هر اندازه ای تبدیل می شوند.
این مقاله یک نمای کلی از رباتهای مشارکتی در تولید ارائه میکند - چه هستند، چگونه با رباتهای سنتی تفاوت دارند، کاربردهای کلیدی آنها، مزایا، محدودیتها، و مواردی که باید در هنگام ادغام آنها در خط تولید در نظر گرفت.
Cobots در مقابل ربات های صنعتی سنتی
جنبه |
ربات سنتی |
ربات مشارکتی |
ایمنی |
نیاز به نگهبانی فیزیکی دارد |
ویژگی های ایمنی داخلی |
سرعت |
بسیار زیاد (2 تا 10 متر بر ثانیه) |
متوسط (≤1.5 m/s معمولی) |
بار |
تا 1000+ کیلوگرم |
به طور معمول 3-35 کیلوگرم |
برنامه نویسی |
نیاز به آموزش تخصصی دارد |
شهودی، اغلب بدون کد |
هزینه |
50k– 50k –500k+ |
15k– 15k –60k |
استقرار |
هفته ها تا ماه ها |
ساعت به روز |
انعطاف پذیری |
به یک کار ثابت شد |
به راحتی قابل استقرار مجدد |
مبادله روشن است: کوباتها سرعت، قدرت و دقت را فدای ایمنی، انعطافپذیری و سهولت استفاده میکنند . آنها جایگزینی برای ربات های سنتی در برنامه های پرسرعت و پر بار نیستند. اما برای حد متوسط گسترده وظایف تولید، آنها اغلب انتخاب بهتری هستند.
